jakby strona główna rayzone.pl działała to pewnie byłaby i polska...

nie chodzi o forum, tylko o:
http://rayzone.pl/
a polskiej wersji nie ma, tekst powstawał od początku po angielsku.

Fragment koncertowego DVD:

http://www.youtube.com/watch?v=GEvlQ_F1 ... ture=share

Biję się w piersi, że dopiero teraz... No ale jest
Skan setlisty z Konina, z podpisami Ray'a i Filipa:

http://img689.imageshack.us/i/skansetlistyrayzone.jpg/

Pozdrawiam ciepło!

może ktoś będzie chciał przeczytać...
oraz wersja z obrazkami

15 sierpnia o godz. 15:00, Radio Konin zaczęło nadawać ponownie po pięcioletniej przerwie. Tego samego dnia tyle, że 18 lat wcześniej uruchomiono pierwszą lokalną stację radiową w tym regionie, którą było właśnie Radio Konin. W otwarciu radia wzięło udział ponad 100 osób, w tym politycy, artyści, przedsiębiorcy i dziennikarze. W związku z tak wyjątkowym wydarzeniem, właściciele radia postanowili je hucznie uczcić. Postanowili zapytać Raya Wilsona, czy zgodziłby się zagrać koncert akustyczny promujący powrót Radia Konin. Odpowiedź była oczywista i wkrótce całe miasto zaczęło tonąć w plakatach reklamujących to wydarzenie, zaplanowane na 3 października w Domu Kultury Oskard. Co ciekawe, podczas audycji radiowych można było wygrać bilety na występ byłego wokalisty m. in. Stiltskin i Genesis. Na antenie nie zabrakło także piosenek promujących szkockiego artysty, takich jak Propaganda Man, a sam koncert był na żywo transmitowany w Radiu Konin.

Kilka dni przed koncertem pojawiła się bardzo przykra informacja: Ray odwołał dwa koncerty w Niemczech przez problemy z strunami głosowymi. Natychmiast wrócił do swojego domu w Poznaniu i zaczął leczenie. Na szczęście problemy zniknęły i 2 października, na dzień przed koncertem w Koninie, Ray w ramach projektu Genesis Klassik wystąpił w Suhl przed licznie zebraną publicznością. To zdecydowanie uspokoiło polskich fanów, którzy mieli zakupione bilety na koniński koncert.

Bezpośrednio przed koncertem odbyło się spotkanie polskiego fanclubu Raya w Cafeterii Pałacyk, niedaleko Oskarda. Miło było znowu zobaczyć starych znajomych jak i poznać nowych wielbicieli Raya. Po mile spędzonych 2 godzinach udaliśmy się na długo wyczekiwany koncert. Jak się okazało większość z nas miało miejsca w pierwszym rzędzie, w dodatku obok siebie.

Zaczęli od tytułowej piosenki z pierwszego solowego albumu Raya – Change, jest to piosenka, która pojawia się prawdopodobnie na każdym koncercie, jednakże ile razy bym jej nie słyszał na żywo, nie mogę powiedzieć by mi się znudziła – za każdym razem odnajduje w niej coś wyjątkowego, stąd nie dziwi fakt, że jest najczęściej pojawiającą się piosenką w setliście od 2003 roku. Następnie dwie piosenki Genesis, pierwsza, która przyczyniła się do tego, że kobiety zaczęły przychodzić na koncerty Collinsa, Banksa i Rutherforda – Follow You, Follow Me, druga zaś z albumu Calling All Stations – Shipwrecked, w tym przypadku z fenomenalnym solo zagranym na klawiszach przez Filipa Wałcerza. Bez wątpienia można to wykonanie uznać za lepsze od pierwowzoru Genesis Klassik, gdzie występował duet Ray z Tobiasem Unterbergiem na wiolonczeli. Przed Razorlite, utworem z ostatniej solowej płyty – Propaganda Man Ray opowiedział jedną z historyjek, z których jest znany. Najczęściej opowiada je właśnie podczas koncertów akustycznych. Później kolejna piosenka z repertuaru Genesis, tym razem z czasów pierwszego wokalisty zespołu, Petera Gabriela – Carpet Crawlers. Po jej zakończeniu Ray opowiedział kolejną anegdotę, dotyczyła ona Iana Fairgreave’a, basisty z zespołu i kolegi Raya ze szkoły jednocześnie, który popełnił samobójstwo. To wydarzenie tak głęboko zakorzeniło się w wówczas nastoletniej głowie młodszego z braci z Wilsonów, że po wydaniu pierwszego albumu Stiltskin, The Mind’s Ele napisał piosenkę Another Day, dotyczącą tych wydarzeń. Miała ona znaleźć się na drugim albumie Stiltskin, jednak zespół został zawieszony i ostatecznie pojawiła się dopiero na albumie Millionairhead w 1999 roku. Ta historyjka była oczywiście zapowiedzią tej piosenki, po której przyszła kolej na Jesus He Knows Me, która odmieniła zupełnie nastrój panujący pośród publiczności. Podczas Another Day wszyscy w ciszy i skupieniu wsłuchiwali się w melodię i teskt, tak podczas utworu z ostatniej płyty Genesis nagranej wspólnie z Philem Collisem, publika cieszyła się i klaskała w rytm muzyki. Podtrzymując tę wyjątkową atmosferę, zagrano Lemon Yellow Sun – jedną z moich ulubionych piosenek Raya, oraz piosenkę z solowej kariery „prawdopodobnie najlepszego członka Genesis” – Another Day in Paradise.

Warto wspomnieć, że wykonanie tej piosenki zarówno w wykonaniu Anglika jak i Szkota brzmi czarująco, ma w sobie coś wyjątkowego. Jakbym miał wybierać, które wykonanie jest lepsze – musiałbym się głęboko zastanowić. Po oczarowaniu przyszedł czas na coś mrocznego – Propaganda Man, utwór, który jest wyjątkowy, wersja albumowa i koncertowa brzmi zupełnie inaczej, przy czym ta druga dzieli się jeszcze na akustyczną i typowo rockową, graną podczas koncertów Stiltskin, gdzie popis swoich umiejętności daje Ali Ferguson podczas swojego gitarowego solo. Tutaj mieliśmy okazję usłyszeć w akcji Filipa Wałcerza, nic nie jest w stanie opisać tego, jak świetnie wychodzi zespołowi wersja live, to po prostu trzeba usłyszeć na własne uszy. Następnie przyszła kolej na niespodziankę wieczoru – Beach, z albumu Change, które Ray gra stosunkowo rzadko na koncertach. Jednak tajemniczy klimat został przerwany kolejnym utworem – That’s All. Wersja akustyczna tego utworu brzmi bardzo korzystnie, co z resztą oklaskami potwierdziła zebrana publiczność. Przyszedł czas na kolejny przerywnik, Ray przedstawia swojego brata, Steve’a i opowiada, jak przez niego rozpoczął swoją karierę muzyczną. Steve występował na szkolnej scenie wraz z zespołem, dziewczyny podziwiały go z widowni, gdzie również znajdował się Ray, który był totalnie wkurzony takim stanem rzeczy, co gorsza wiedział, że Steve nie jest świetnym wokalistą i postanowił, że to musi się skończyć… i tak Ray zaczął śpiewać przez swojego starszego brata. Jak widać role obecnie się odwróciły, jednakże teraz przyszedł czas, by i Steve popisał się swoimi umiejętnościami wokalnymi w piosence U2 – One. Po udanym występie przyszedł czas na kolejną historię, tym razem związaną z obecną wybranką Raya, Gosią i jego przeprowadzką do Poznania. I w tym miejscu pojawiła się kolejna niespodzianka wieczoru, utwór z ostatniej solowej płyty Raya, jeden z dwóch, który został nagrany już w Poznaniu – On The Other Side. Muszę przyznać, że nigdy nie byłem zbyt przychylnie nastawiony do tego utworu, jednak po usłyszeniu go na żywo… zmieniłem zdanie. Przyszedł także czas na piosenkę z twórczości Mike’a Rutherforda, innego z członków Genesis – Another Cup Of Coffee, która w wykonaniu Raya brzmi lepiej niż oryginał. Później Land of Confusion, prawdę mówiąc nie spodziewałem się tej piosenki w akustycznej aranżacji i muszę przyznać, że wypadła ona bardzo korzystnie. Pojawił się również mój ulubieniec, jeśli chodzi o akustyczne utwory – Inside. Na koniec koncertu zostaliśmy uraczeni piosenką jeszcze z czasów Guaranteed Pure, The Airport Song.

Nie mogło oczywiście zabraknąć bisów. Na dobry początek, Solsbury Hill Petera Gabriela, które wzbudziło emocje w wielu osobach zasiadających na widowni. Doczekaliśmy się także kolejnego utworu z albumu She – Constantly Reminded, a rolę piosenki pożegnalnej spełniło napisane przez Raya podczas pobytu w Genesis Not About Us. Ostatnio utwór ten został wykonany w duecie z Krzysztofem Cugowskim, o czym Ray nie zapomniał wspomnieć. Oczywiście po koncercie sympatyczny Szkot spotkał się z fanami, podpisał płyty czy też odpowiedział na kilka nurtujących ludzi pytań. Udzielił również pokoncertowy wywiad Michałowi Sychowi, współwłaścicielowi Radia Konin. Natomiast Filip podzielił się z nami wrażeniami dotyczącymi nagrania Not About Us z Krzysztofem Cugowskim. Zakończeniem tego wieczoru było wspólne zdjęcie polskiego fanclubu Raya i członków zespołu: braci Wilsonów oraz Filipa Wałcerza.

Koncert w Koninie był naprawdę świetny, liczę że będzie jeszcze raz