To może kilka słów o wczorajszym warszawskim występie Believe. Koncert odbywał się pod szyldem cyklicznym wtorkowych występów Pepsi Rocks, organizowanych w Hard Rock Cafe ponadto transmitowanych na żywo przez Antyradio (dobrze wiedzieć, że takie coś się odbywa). Miał być specjalny występ z okazji pięciolecie zespołu- trochę to już zleciało od czasu „Hope To See Another Day”, zresztą w samym zespole zmieniło się bardzo dużo, ale też z drugiej strony wiele pozostało takim samym.

Najgorsza ze wszystkiego była chyba godzina. Planowanie koncertu na 21:30 to naprawdę zła rzecz, a jeszcze wszystko się przeciągnęło i set akustyczny rozpoczął się dopiero przed dziesiątą. Przez to niestety nie mogłem być na całym koncercie, bowiem jedyny rozsądny powrót do domu miałem o godzinie 23:45, i żeby zdążyć musiałem darować sobie końcówkę. Wielka szkoda, ale tak to jest jeśli się zdecyduje pojechać do innego miasta na koncert w środku tygodnia.

Nie sądziłem nawet, że w Hard Rock Cafe są tak dobre warunki do koncertów- naprawdę dobry dźwięk, także i światła niczego sobie- w porównaniu z naszą Luką to było naprawdę niebo. Także i publiczność jak na miasto i ceny biletów (12 złotych) zaprezentowała się świetnie. Także i zespół dostosował się do poziomu, i zagrał mocny koncert. Jeśli chodzi o setlistę, to były tylko dwie zmiany w stosunku do tej kwietniowej- pojawiło się „So Well” oraz instrumentalny utwór ze ścieżki dźwiękowej do Wiedźmina. Niestety to była ostatnia rzecz, którą tego wieczora dane było mi usłyszeć, i końcówka- „Poor King of Sun” i „Hope To See Another Day” mnie ominęło. Można w zasadzie powiedzieć, że ominęło mnie to co najlepsze, ale mam nadzieję, że jeszcze sobie to odbije. Pięć lat i sześć koncertów, jak na zespół, który dopiero próbuje robić regularne trasy to i tak jest nieźle.

Z niespodzianek, miał wystąpić poprzedni wokalista grupy, Tomek Różycki, ale niestety nie udało mu się dojechać, więc duetu wokalnego nie było, za to na scenie pojawił się w kilku kawałkach inny basista- zaprzyjaźniony z zespołem jakiś dziennikarz radiowy. I to wszystkie atrakcje urodzinowe, ale myślę, że przecież to nie o jakieś akcje chodzi (chociaż torty bywają ciekawe), ale o muzykę. Niech muzyka będzie najważniejsza, wtedy można być zadowolonym.

A z tego jak pięciu panów i jedna pani grają utwory z „World is Round”, i te kilka starszych można być naprawdę zadowolonym. Mimo tego, że nie ma tutaj większego zróżnicowania w setliście pomiędzy koncertami, to jednak ostatnia płyta tak im się udała, że chętnie zobaczyłbym to ustawienie jeszcze raz. Szykuje się jeszcze koncert w Koninie, ale mimo sympatii do Oskarda po wrześniowym występie Raya nie bardzo jest mi to po drodze- czekamy co dalej.