Jesienna trasa koncertowa zespołu Mirka Gila z udziałem zespołów: Mr. Gil (sic!), Quidam, Acute Mind, Qube, Loom i Circle of Bards odbędzie się w:

• 06.11 - Piekary Śląskie - Andaluzja (3 urodziny Rock Area)
• 07.11 - Łódź - Wytwórnia
• 12.11 - Lublin - Chatka żaka (ack electric nights)
• 13.11 - Lublin - Chatka żaka (ack electric nights)
• 20.11 - Konin - Oskard
• 21.11 - Wrocław - CK Agora
• 27.11 - Gdańsk - Archipelag
• 28.11 - Warszawa - Stodoła

Jak dla mnie super skład, i obecność obowiązkowa.

No to ja się zgłaszam na Gdańsk

Ja też!!! Zeszłoroczne koncerty Believe w Gdańsku super! Tylko gdzie ten archipelag??

No właśnie: na moje to Wyspa Skarbów - Archipelag Kultury czyli... Sobieszewo...?!

Co za pech, ostatni z zaplanowanych koncertów Quidam w Toruniu został odwołany, a kolejnej próby nie ma w planach. Gdyby chociaż o Bydgoszcz zahaczyli...

Nową płytę Believe w całości można posłuchać tutaj: http://www.facebook.com/believeband?v=app_4949752878

http://artrock.pl/aktualnosci/3717/the_ ... lodzi.html

Jestem głęboko zasmucony.

Chyba faktycznie coś im ta trasa nie idzie, więc może warto wesprzeć organizatorów kupując bilety w przedsprzedaży - tym bardziej, ze właśnie zrobili "promocję":

http://www.facebook.com/home.php?#!/believeband

I jeszcze link dla "niefejsbukowych" chętnych:

http://allegro.pl/tcoat2010-27-11-braci ... 57556.html

(na innych aukcjach reszta koncertów, linki bezpośrednio ze stronki Believe, więc bez ściemy:)

No i niestety wygląda na to że trasa zupełnie im nie idzie,bo na facebooku dostałam taka oto informację:

Karol anulował BELIEVE - Klub Archipelag, Gdańsk.

Karol mówi: „Niniejszym informujemy, że wszystkie koncerty w ramach trasy The Colours Of Autumn Tour 2010 zostają odwołane. Wszystkich, którzy zakupili bilety prosimy o kontakt z punktami sprzedaży bądź bezpośrednio z nami (dotyczy biletów kupionych w sklepie interentowym ELECTRUM i na naszych aukcjach allegro).
Za zaistniałą sytuację przepraszamy.
Z poważaniem.
Ekipa ELECTRUM PRODUCTION.”.


Szkoda

Nowa trasa dziś ogłoszona. Tomek i dalton zapewne uradowani . . . Cieszę się Waszą radością, bo na Pomorzu ani jednego koncertu, buuuuuuuu

Believe/Mr Gil/Loom:
03-03 - Zielona Góra - KAWON
04-03 - Ostrów Wielkopolski - Afera
05-03 - Łódź - Klub Luka
06-03 - Toruń - Lizard King

Believe/Mr Gil/Acute Mind:
10-03 - Piekary Ślaskie - Andaluzja
11-03 - Bielsko Biała - Rude Boy
12-03 - Wrocław - Od Zmierzchu do Świtu
13-03 - Kraków - Kwadrat

Believe/Mr Gil/Acute Mind/Loom:
20-03 - Warszawa - Proxima
21-03 - Lublin - Graffiti

Wstęp: 25 zł, informacje o godzinach koncertów wkrótce!

http://www.facebook.com/?ref=home#!/not ... 6118165247

Oby tym razem się udało.

Oby w Lizardzie nie zebrała się taka "elita" jak ostatnio podczas koncertu Believe

Szkoda że Pomorze pominięto Po ostatnim odwołanym koncercie bardzo byłam rozczarowana,miałam nadzieję że jakoś nam to wynagrodzą,a tu lipa...

05.03.11- Łódź, Klub Luka- Mr Gil, Loom, Believe

Z mojego piątego koncertu Believe (a trzeciego w naszym wspaniałym mieście) wychodzę jednak z mieszanymi uczuciami. Czasem po prostu niezależnie od tego co się dzieje na scenie, jak dobra jest grana muzyka- to warunki w jakich koncert się odbywa mają duże znaczenie. W klubie Luka dotychczas byłem raz, trzy lata temu na występie Let Me Introduce You To The End, i zapamiętałem z niego, że jest to przerobiona sala kinowa, o bardzo marnym oświetleniu i nawet niezłym dźwięku. Przez ten czas jeśli chodzi o światła to nie zmieniło się wiele, jak było źle, tak pozostało, natomiast co do dźwięku… Do samego brzmienia specjalnych zastrzeżeń nie mam, chociaż zespół przed samym koncertem dość długo walczył z obsługą klubu o odpowiednie nagłośnienie instrumentów, a i w trakcie zdarzały się takie kwiatki jak nagłe mocne wybicie gitary ponad dźwięk w zupełnie nie pasującym do tego momencie. Natomiast ustawienie głośników powodowało, że wprawdzie słychać było dobrze, ale za to nie dało się przebywać w pobliżu sceny przez dłuższy czas. A szkoda. Ale to jeszcze by dało się przeżyć. Ciężko za to przeżyć to całe wieśniactwo i buractwo, które przychodzi na koncert tylko po to, żeby smrodzić wszystkim pozostały, i spacerować sobie po sali z kuflami piwa. Wydawać by się mogło, że na takie nieco inne koncerty, przychodzi nieco inna publiczność, ale niestety. Jednak Luka to nie jest dobre miejsce na takie koncerty, i mam nadzieję, że specjalnie nie będę musiał tam bywać.

A teraz o tej lepszej części. O muzyce. Miało zacząć się według słów muzyków o 19:30, zaczęło się pół godziny później. Najpierw na scenie zobaczyliśmy Karola, Mirka, Konrada Wantrycha na klawiszach, oraz Paulinę Druch na wiolonczeli, którzy jako Mr Gil zaprezentowali nam krótki, akustyczny set złożony głównie z utworów z „Light and Sun”, oraz z „Rzeki” z płyty „Skellig”. Powiem, że przyjemnie się tego słucha, aczkolwiek dłuższa dawka takiej muzyki mogłaby znudzić. Szkoda, że nie zdecydowali się na dołączenie do tego sekcji rytmicznej, jednak to dużo daje. Ale jako przystawka przed daniem głównym- wyśmienita rzecz.

Potem na scenie pojawił się zespół Loom, i tutaj już dużo dobrego do powiedzenia nie mam. Nie mam wprawdzie nic do image’u muzyków rodem z lat osiemdziesiątych, ale kiedy wokalista śpiewa jak sezonowe polskie noworomantyczne gwiazdki z tamtych czasów- już owszem. Szkoda, zwłaszcza, że instrumentalnie panowie prezentowali się całkiem nieźle, chociaż brakowało bardziej wyrazistych numerów, o zróżnicowanym tempie. No i przydałoby się zaznaczać gdzie się dany utwór kończy, bo z tym również mieli problem. Sądzę, że z takim graniem mogą coś osiągnąć, ale nie z takim wokalem, gdzie dodatkowo ciężko zrozumieć co ten człowiek śpiewał.

I wreszcie Believe. Wyglądało to tak:

No Time Inside
World is Round
What They Want
Seven Days
Lay Down Forever
Beggar
AA
New Hands
Guru
Cut Me Paste Me
Poor King of Sun / Return
Hope To See Another Day
World is Round

Krótko, acz treściwie. Zaczęło się ciekawie, jak Karol przemaszerował przez publiczność z megafonem wyśpiewując początek, żeby dopiero w połowie wrócić na scenę. Dalej też było mocno. Każdy kto przesłuchał ostatnią płytę zespołu, wiedział czego się można spodziewać. Mocnego, wyrazistego brzmienia (wreszcie, bo na poprzednich płytach różnie z tym bywało), pięknej gitary Mirka Gila, przeplatanej partiami skrzypiec- notabene na koncercie pojawiła się nowa pani zamiast Satomi, tylko wybaczcie, nie pamiętam jak się nazywała. No i wreszcie sam Karol zrobił jednak spory postęp w porównaniu z „This Bread is Mine”. Najbardziej mi się podobało, kiedy w „Poor King of Sun”, gdzie ze względu na brak sitaru na scenie, partia tego instrumentu została po prostu odśpiewana. Niesamowity efekt. Podobnie jak w dedykowanym zmarłemu kilka miesięcy temu założycielowi fan clubu Collage „Seven Days” odśpiewanym z trzymaną w ręku świeczką.

Muzycznie bardzo mi się podobało. Oczywiście koncert mógłby być dłuższy, zwłaszcza, że brakło kilku rzeczy („Bored”? „This is Life”? “Needless in My Brain?”), ale to wtedy trzeba by wystąpić bez przedłużającego zespołu Loom. Mam nadzieję, że kiedy następnym razem uda mi się zawitać na regularny koncert zespołu, będzie to już w lepszym miejscu, i bez tego typu supportu. Nie obraziłbym się za to, gdyby krótki set akustyczny został w programie na stałe. Jeśli zaś chodzi o plany zespołu na przyszłość- Mirek przyznał, że przymierzają się do nagrywania swojego drugiego DVD, zaś Karol chciałby już nagrywać nową płytę, ale nic konkretnego na chwilę obecną nie mają do powiedzenia. A zatem czekamy. Oby zła passa z odwoływaniem koncertów już była za nami.

I do oglądania:
Mr Gil- Rzeka: http://www.youtube.com/watch?v=KqN9BDt31LU

Zadanie zrelacjonowania toruńskiego koncertu Believe mam ułatwione -- wystarczy napisać z grubsza to samo co Tomek przed chwilą, tylko innymi słowami

Uczestniczyłem już w trzech koncertach Believe. Pierwszy pamiętam już dość słabo, ale podobało się. Nie odstawali poziomem od gwiazdy wieczoru w osobie Ray'a Wilsona, którego wówczas supportowali, choć przyznać trzeba, że z koncertów Ray'a właśnie ten był mym najgorszym.

Drugi występ miał miejsce w Toruniu w klubie Lizard King. Ten z kolei pamiętam do dziś, niestety nie ze względów muzycznych. W klubie zasiedzieli się wówczas mocno podpici urodzinowicze, których nikt w porę nie wyprosił. Panowie byli w średnim wieku, a zachowywali się gorzej niż dzieci w przedszkolu -- przedrzeźniali muzyków, wykrzykiwali przekleństwa, śpiewali piosenki żołnierskie niby w rytm gry zespołu itd. Koncert mimo wszystko został dociągnięty do końca, jednak artyści wyglądali na speszonych, nie było w nich swobody i radości. Osobiście na ich miejscu zabrałbym się stamtąd czym prędzej, a już na pewno nie wracał do tego miejsca.

Dlatego informację o kolejnym koncercie Believe w Lizardzie przyjąłem z jednej strony z radością, z drugiej bałem się powtórki. Na szczęście moje obawy okazały się niesłuszne. Tym razem publiczność stanowiły osoby, które wiedziały, po co się tam znalazły.

Koncert miał rozpocząć się o 19, a zaczął się kwadrans później -- niewielki poślizg. Na początek zagrała poboczna formacja Mirka Gila. Ich muzyka na rozgrzewkę słabo się nadaje. Owszem, miło, ale mało dynamicznie. Lepiej byłoby wykorzystać fakt zgodności dużej części składów obu zespołów (Mr Gil oraz Believe). Believe mogłoby dać chwilę odpoczynku skrzypaczce oraz perkusiście, a utwory Mr Gila zagrać jako akustyczny set. Wszak nie od dziś wiadomo, że ciche granie po głośnym brzmi lepiej, niż odwrotnie.
(Ale znalazła się wśród publiczności osoba, która przyszła bardziej ze względu na Mr Gila, niż Believe)!

Na drugi ogień poszedł zespół Loom. Ich pech polegał na tym, że takiej muzyki nikt się tego dnia nie spodziewał. Skojarzenia przedmówcy co do wokalu w stylu lat '80 są uzasadnione. Chwilami czułem się, jakbym słyszał "Ekscentryczny dans" Felicjana Andrzejczaka, albo ścieżkę dźwiękową z filmu "Pan Kleks" (Meluzyna, meeeluzyyyna!). Trochę przesadzam, ale tylko ciut. Komentarz kolegi, który też był na koncercie: "A co to, Kombi?".

Zostawmy przystawki i przejdźmy do dania dnia. Nie pamiętam całej setlisty, kolejności tym bardziej, ale z grubsza było to samo, co w Łodzi. Satomi została godnie zastąpiona w roli skrzypaczki przez Anię Biankę Balasiewicz. Właśnie dzięki skrzypcom zwróciłem uwagę na zespół już przy pierwszej płycie, to one w znacznej mierze odpowiadają za niepowtarzalne brzmienie zespołu. Mój ulubiony utwór grupy, What They Want, na żywo zabrzmiał tak fenomenalnie, że po powrocie do domu musiałem przed snem zrobić sobie z pięć powtórek.
Zespół grał na luzie, szczególnie Vlodi Tafel sprawiał tego dnia wrażenie rozradowanego. Karol zrobił duży postęp nie tylko jako wokalista, ale i frontman. Podczas poprzedniego koncertu był jakby lekko zagubiony -- teraz już nie (choć ówczesne uwarunkowania mogły zaburzyć moją ocenę).

Już nie mogę się doczekać kolejnych występów Believe. Tymczasem zwracam się do tych, którym blisko do Bielska Białej, Wrocławia, Krakowa, Warszawy albo Lublina -- gorąco polecam! Gdyby wśród tych miast była Bydgoszcz, bez wahania zafundowałbym sobie powtórkę.